Tükendi güvenim

                masumiyetine dair insanların

                yalan söyleyen bir papaz

                               ve o yüzden

                                               kırılan kilise camları gibi

Oysa öksüzlük ve yoksulluktan

                Tanrı’ya inanan

                               iyimser zangoçlar kadar

                                               tapardım insanlara

Tırmalamak istiyorum şimdi

                bütün insanların yüzünü

                sonra daha pelerinimi görmeden

                               tırnaklarımın uzadığını

                                               görüyorum şaşarak

                               şövalye kılıçlarından daha keskin

                                               ve acımasızca sivri

Korkuyorum bazen de

                varsa eğer gerçekten Tanrı

                               bu uzun ve kana susamış

                                               sipsivri tırnaklarımla

                                                               nasıl çıkarım karşısına

Cadılar geliyor aklıma

                bir teselli gibi sonradan

                onların her devirde

                               benden uzundu tırnakları

                ve benden daha çoktu

                               Tanrı gizemine ait bilgelikleri

Oysa ben

                masalların yalancı dünyasında

                               oyun oynayan

                               masum bir çocuktum hep