KALEMLİ KÖYÜNDEN ARKADAŞIM SERVET BAHADIR'IN ŞİİRİ...

Gam ortağım, Sivri dağım… Bayırım…

Ben gibi, seni de hasret rüzgârı,
Sarıyor mu, Sivri dağım, haber ver.
Gücük ayı, Martın, Abrilin karı,
Eriyor mu, Sivri dağım, haber ver.

Yakındın güneşe, yakındın aya,
Tek nefes, tepene çıkardık yaya,
Güney yamacından yol “Kalemli” ye,
Varıyor mu, Sivri dağım, haber ver

Duyuyorum, senden bize, sitem var,
“Karadağ”dan, “Sis”ten sana olmaz yar,
Seni, cimri, pinti, hasis ağyarlar;
Kırıyor mu, Sivri dağım, haber ver.

Sende kutlanırdı “Mayıs yedisi”,
Sendin gelenlerin, evi, çatısı,
Çekemeyenlerin dedikodusu,
Geriyor mu, Sivri dağım, haber ver.

Yabani kekikler ne reyhalardı…
Duydum ortalığı, dikenler sardı,
“Şehit suyu” derdik bir kaynak vardı,
Duruyor mu, sivri dağım, haber ver.

Nasıl anlatayım, bitmez… nesini,
Haykırırsın, sağır! duyar sesini,
“Karaptal”da köylü nevalesini,
Seriyor mu, Sivri dağım, haber ver.

Unutanlar vardır; dünya fani de,
Gelip uğrayanlar, nerde, hani de,
Doğru söyle, kimsesizlik seni de;
Yoruyor mu, Sivri dağım, haber ver.

Hani söz vermişti, sana ne dedi,
Üzerinde, çadır kurmak niyeti,
Sende mola veren kuşlar, Servet i,
Soruyor mu Sivri dağım, haber ver.

S.BAHADIR.