Biz yüzyıllardır savaşan

    torunları ezberci

             savaş şairleri

tarih kitaplarında okuduğumuz

         savaş acılarını

             siyah-beyaz filmler gibi

                 yansıtıyoruz beyaz kağıtlara.

Düşünürüm çoğu zaman

       savaşı an be an

             günü gününe

             yıllarca koltuğunun altında

                  sıcacık bir ekmeğin

                     özlemiyle yaşayan

                            savaş şairleri ne yazar

             nasıl kusar

            bembeyaz ana sütünü

                        kan renginde sürerek

                        mermi çekirdeklerine.

Düşünürüm bazen

            babası savaşa gidip

                        dönmeyen bir çocuk

                   büyüyünce unutur mu

                        akşama eve gelmeyen

                                  ama hep beklenen

            babasızlığın mahzunluğunu

Bence savaşın çocuklarına.

         şiir yazdırmamalı

            büyüdükleri zaman

            çünkü onların yaraları

       hep kanar

            fitil tutmaz asırlarca

            onlara günbatımını verelim

                     kızaran gülleri

           anne kucağı sıcaklığında aşkları

savaşları biz anlatalım

         ne için savaştığını

              çoğu zaman bilmeyen

                  barbar, kahraman

                       ezen, ezilen yalın ayak

                                bir ulusun çocukları.