Sonra ardımızdan kadınlar yürür

savaş artığı kirli yüzleriyle

ve çocuklar her uyanışta

annelerine bakan

korku dolu gözleriyle

Oysa çoktan tankların altında

bırakmışızdır miğferlerimizi

elimizde çapraz bir silah

insana değil

umuda nişanlanmış

yere uzanmışızdır

Kim bilir anne dizinde

uyunamadan eksik kalmış

bir çocuk ninnisiyle

ani hemen rahatlayacağız

bu ani ölümle açık kalan

gözlerimizi kapasa

bir yumuşak el

İşte sen

özlediğimiz barış

tam da o zaman gel

kurusun kanımız toprakta

ve mutlu uyuyalım

o sonsuz karanlıkta