1960-61 ders yılı. M.Çelikel Lisesi’nde son yılımız. Günler hızla geçip gidiyor. Havalar ısındıkça dersler de çekilmiyor. Edebiyat dersindeyiz. Öğretmenimiz Emel Boratav. Benim bir de sınıf başkanlığı görevim var. Yıl sonu yaklaşırken 6/Fen-A-B sınıfları tiyatro hazırlıyor. 6/Ed-A sınıfı da bir hazırlık içinde. Bir tek bizim 6/Ed-B sınıfı kenarda duruyor. Ben dersin bir yerinde sınıf öğretmenimiz de olan Emel Hanıma, biraz da sitemli bir dille, “Son sınıflar yıl sonu hazırlığı içinde. Biz bir şey yapmıyacak mıyız? Bu konuda ne düşünüyorsunuz?” diye sordum. O da hemen, “Bir komisyon kurun, sen de komisyon başkanı ol, sonra görüşelim.” dedi ve topu bize attı.

Zilin çalmasıyla başta Kemal Tosun olmak üzere Adil Usta ve iki-üç arkadaş daha beş kişilik bir komisyon kurduk. Yıl sonu gecesi için neler yapabileceğimizi konuşmağa başladık. Her gün, sürekli eksik-fazla biraraya geliyorduk. Gün gün neler yapabileceğimiz şekillendi. Sonra da öğretmenimizle program üzerine konuştuk, onayını aldık, provalara başladık.

Bir gün öğretmenimiz beni istemiş, gittim. Emel Hanım 6/Ed-A ve 6/Ed-B şubeleri olarak ortak program yapmamızın gerekli olduğunu söyledi. Bizim programımızın iyi olduğunu, arkadaşlarımın da kabul etmiyeceklerini söyledim. Yarınki gün Müdür Rahmi İder’in çağırdığı söylendi, apar-topar müdür odasına gittim. Müdür Bey, okulun son aylarında öğrenci gecelerinin öğretmenleri olumsuz etkilediğini, öğretmenlerin, öğrencilerini yalnız bırakmamak için gecelerine katılmak istemeleri nedeniyle, yazılı yoklama kağıtlarını okumaya zaman bulamadıklarından şikayet ettiklerini, belirtti. Öğretmenlerin de gecemize katılabilmeleri için iki Ed. Şubesinin de ortak bir program yapmalarının daha doğru olduğunu, iki Fen Şubesinin de böyle yaptıklarını belirtti. Müdür Bey bütün itiraz noktalarını kapatmıştı. Başka çare kalmamıştı. İki Edebiyat şubesi zorunlu olarak ortak bir programda birleşerek, ortak bir gece yapacaktık. Nitekim öyle de oldu. Bu kez birlikte provalara başladık.

6/EDEBİYATLAR VEDA GECESİ

19 Mayıs 1961 gecesi 6/Ed A-B sınıflarının Zonguldak Halkevi iç/arka salonda sergilenen ortak programı şöyle şekillenmişti:

M.Ç.L. 6/EDEBİYATLAR VEDA PROGRAMI

Programı takdim eden: Hamit Kalyoncu

1-27 Mayıs Tablosu, Saygı Duruşu, İstiklal Marşı

2-Açılış Konuşması (Sınıf öğretmeni-Emel Boratav)

3-6 Edebiyatlar Halk Türküleri Korosu:

Bağlama: Erdem (kaleci), Erol Doğan, dabruka: Haluk Karçal

Allı Gelin, Kar yağar beyaz olur, Bahçelere geldi bahar, Ayvacı geliyor, Pınar başı,

Kara koyun etli olur.

4-Şiir: Nezaket Alkan: Rüzgarla Başbaşa

Türkan Çetin: Bingöl Çobanlarına

5- Skeç: Bitmeyen Yolculuk (Aziz Nesin’in öyküsünden oyunlaştırılarak)

Oynayanlar: Kemal Tosun-Adil Usta- Ruhi Yılmaz-Haluk Karçal-Ziya Kaldı

6-Şiirler: Aydemir Deliacı- Çanakkale Şehitleri

Hamit Kalyoncu-Türk Genci

Ruhi Yılmaz-27 Mayıs

7-Matrak Kardeşler: Haluk Karçal-Atakan Ergün

8-Tablo şiir: Kesildi mi Ellerin: Vildan Aytaç-Kemal Tosun

9-Çevirme Şiirler: O Sınıf: Türkan Karahasan

Orhan Veli Gibi: Şendoğan Dayanıklı

Vuslata Nazire: Ruhi Yılmaz

Geçti Borun Pazarı: Kemal Tosun

10-Ağız Armonikasıyla Melodiler: Yılmaz Gürda

11-Türkü Demeti: Birsen Taşdamar

12-Şarkılar: Hasan Günay

13-Tiyatro: Şair Evlenmesi:

Müştak Bey: Hamit Kalyoncu, Hikmet Bey: Adil Usta, Ziba Dudu : Vildan Aytaç, Habbe Kadın: Nezaket Alkan, Sakine Hanım: Birsen Taşdamar, Kumru Hanım: Gülseren Balcı, İmam Ebül Laklaka: Kemal Tosun, Batak Ese : Atakan Ergün, Atak Köse: Aydemir Deliacı, Bekçi: Haluk Karçal

14-Kıyafetler Geçişi: Değişik ülkelerin kıyafetleriyle.

Müzik: Başar TAMER

15-M.Çelikel’e Veda Şiiri: Hamit Kalyoncu

Sevinçle koşarız biz Çelikel’e / Bezenir aklımız bilim kültürle / Kalplerimiz birdir emelimiz de / Seslenişim sanadır dinle Çelikel

Daha çocuk idim sana gelende / Ne zaman geçti bu kadar sene / Ayrılık vakti geldi diyende / Kalbimde sonsuz hüzün Çelikel

Alışmıştık her sabah koşardık sana / Sıralar kara tahta hepsi aşina / Beni yetiştiren sayın hocama / Elveda demek vakti geldi Çelikel

Ufkumuzda yeni bir gün doğarken / Ayrılığın hüznü kalbe dolarken / Hocalara dostlara elveda derken / Selam sana irfan yurdu Çelikel (Mayıs-1961) (*Bu programı bir rastlantıyla eski defterlerin arasında bulmuştum)

AKILDA KALAN NOTLAR

Dersimize giren öğretmenlerimizin çoğu geceye katılmıştı. Salon dolmuştu. Yoğun alkış almıştık. Bu iyiye işaretti. Çoğumuz sahneye ilk defa çıkıyorduk. Benim Çaycuma Ortaokulu’nda milli bayram ve 10 Kasım törenlerinde şiir okumuşluğum vardı. Birkaç aksamanın dışında programı sonuna kadar götürmüştük. Öğretmenlerimiz ve velilerimiz hepimizi kutlamışlardı.

Tiyatroda, Kumru Hanımı Gülseren Balcı oynuyordu. Ama gelinin yaşlı ablası Sakine Hanımı oynamağa hiçbir kız arkadaş yanaşmıyordu. Kime boyun büktüysek oralı olmadı. Çaresizlik içinde çabalarken Birsen Taşdamar, “Ben oynuyorum”, diye ortaya çıkmaz mı? Bütün gruptan bir alkış tufanı kopmuştu.

Bir gün okuldan çıkmış kız-erkek arkadaşlarla, elimizde sazlar Halkevine provaya gidiyoruz. O sırada Çaycumalı bir kişi beni/bizi görmüş. Hemen de ağabeyime yetiştirmiş, “Kardeşin Zonguldak’ta kızlarla sazlarla geziyor!” diye. Ağabeyim karneleri aldığımızda durumu görünce, “Kızlarla az gezmişsin, şimdi git, biraz daha gez de hepsi tamam olsun karnenin!” diye fırçalamayı ihmal etmemişti.

1960-1961 6/Ed-B SINIFI ARKADAŞLARIMIZ: Hepsine selam olsun. Aramızdan ayrılanlar ışıklar içinde uyusunlar, kalanlara sağlık ve esenlikler dileyerek.

H.Gülseren Balcı, Aydemir Deliacı, Oğuz Diler, Necile Gürdağ, Türkan Çetin, Erkan Altıntel, Vildan Aytaç, Haluk Karçal, Ziya Kaldı, Yılmaz Gürda, Necla Aksoy, Sebahattin Küçük, Metin Türkan, Nilüfer Ergün, Ayşe Dilaver, Şevki Caner, Bahri Tokmak, Nezaket Alkan, Leyla Barlas, Hüsnü Bodur, İsmail Çevikoğlu, Mehmet Haberal, Yılmaz Altay, Kadriye Çıkrık, Gülsüm Pekmen, Tekin Has, Can Şipal, Hasan Bahadır, Adil Usta, Şirin Kaptan, Kemal Tosun, Fethi Sönmez, Atakan Ergün, Ruhi Yılmaz, Hamit Kalyoncu, Cemil Çiloğlu, Ahmet Arslan.