1)Mondros süreciyle Anadolu işgal edilmeye başlandı. Her yöre, her il, her bölge direnmek için “Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri” kurdu. Mustafa Kemal “hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır, o satıh da bütün vatandır” diyerek tüm cemiyetleri “Anadolu ve Rumeli Müdafaa-ı Hukuk Cemiyeti” adı altında birleştirerek Kurtuluş Savaşı’nı başlattı.

2)Başta İstanbul, İzmir, Aydın, Manisa, Antalya, Konya, Adana, Mersin, Maraş… işgal edildi. Vahdettin, emperyalistlerin işgal orduları için İngiliz ve Yunan uçaklarıyla “gökten yağdırdıkları” ferman ve şeyh-ül İslam fetvalarıyla “onlar bizim misafirlerimizdir” diyorlardı. Kendilerine inanan, güvenen herkes, “emperyalizme direnen” ve Anadolu’dan söküp atmak isteyen Kuvvayı Miliye’ye “dinsiz, imansız” diyor, İngiliz işbirlikçisi Damat Ferit halkı kışkırtıp yer yer isyan çıkarttırıyordu. Kiralık şeyhülislamlarıyla “Mustafa Kemal ve arkadaşları için “beş kez idam olsunlar” fetvası çıkarttılar. O zamanın işbirlikçileriyle, bu zamanın “keşke Yunan kazansaydı” diyen dincileri arasında ne fark var ki?

3)Dün emperyalistlerle mücadele edenleri, “ülkenin düzenini bozuyorlar, vatan haini, Moskof uşağı, rahat, huzur vermiyor, kargaşa yaratıyorlar” diye zindana atıp, Amerika çıkarlarını koruyan ikili antlaşmalar yaparak aldıkları destekle iktidarı ele geçirenler… / Turuman Doktırini ve Marşal Yardımıyla Türkiye’de köksüz bir ferahlık ve bolluk yarattıktan sonra Menderes’i Sovyet Rusya’nın kucağına itenlere sesini çıkarmayanlar; / yaklaşık %300 devalüasyonla Türk ekonomisini çökertenleri görmezden gelip ağzını açmayanlar, Menderes’e sahip çıkmayanlar; / “komünizm” tehdidiyle Türkiye’den “üs” verenler, / Türk eğitimini Amerikalılardan oluşan komisyonlara havale edenler, / Türk ordusunu Nato adı altında Amerika’ya teslim edenler, / “müttefik, sıtratejik ortak” diye, Kore’ye asker gönderip bine yakın insanımızın ölmesine neden olanlar; / Türkiye’yi çok sevdiğini söyleyip bu toprakları “Amerikan askerlerine” çiğnetenler… Kimlerdir bunlar?

4)6.Filo İstanbul’a gelmek üzereyken “vatan haini, komünist, Moskof uşağı” olanlar Amerikan askerleri karaya ayak basmasınlar diye hazırlıklar yaparken, / hükümet ve valilik “Conilerin keyfi için İstanbul genelevlerini boyatıp sağlık kontrolünden geçirirken, kimi onurlu hayat kadınları “ben Conilerle yatmam” diye diretirken, / “vatanperver, milliyetçi(!)” birileri de “nasıl Amerikan askerinin karaya çıkmasına engel olabilirsiniz” diye, değneklerle “o vatan haini dediklerine” saldırıp denize dökmeye çalıştılar…Kimlerdir bunlar?

5)Kıbrıs davası başladığından beri, Türkiye’nin yanında yer almayan, her fırsatta yardımlarını keserek “ambargo” silahını kullanan, Yunanistan’ı destekleyen Amerika’nın düşmanlığını dostluk belleyenler; tüm dünyaya karşı Kıbrıs davasında madden ve manen Türkiye’nin yanında yer alan Kaddafi’ye savaş açanlar kimlerdir?

6)Amerikan askeri “karaya çıkmasın” diye saldıran gençliğin kimileri zindanlarda ömür çürütürken, kimileri darağaçlarında can verirken, onlar devleti talan ediyorlardı.

7)Amerika, Nato tatbikatında, Muavenet zırhlısını füze ile vururken, iki albay, bir ast subay, dört er şehit olurken, Türk Deniz Kuvvetleri Montrö Antlaşmasına dayanarak Amerika donanmasının Karadeniz’e çıkmasına izin vermedi. / Bir Mart Tezkeresiyle Türkiye, altmış beş bin Amerikan askerine, Irak’a savaş açmak için konuşlanma hakkını tanımadı. / Her zaman düşman olan Amerika, Süleymaniye’de Türk ordusunun başına çuval geçirdi. Yetmedi, elindeki Fetullah gibi bir maşayı devreye sokarak, Ergenekon, Balyoz, Casusluk, Fuhuş ve Kozmik Oda operasyonlarını yaptırdı. Türk Ordusunun Kara, Deniz, Hava kuvvetlerini çökertti. Ne kadar Atatürkçü subay, komutan, general ve amiral varsa tümünü etkisizleştirdi. “Gemileri yönetecek komutan bırakmadı”. Boğazlardan Karadeniz’e çıkarılmayışın intikamını Türkiye’den aldı.

Türkiye, bunca düşmanlığa rağmen Amerika’nın emperyalist yörüngesinden kurtulup bağımsız-özgür politikalar izleyemedi. Hep Amerika rüzgarı, istekleri, çıkarları düşünülmüş,

işgal edilmiş Japonya gibi, Müttefik Kuvvetler Komutanlığı’nın raporları(!) doğrultusunda kurulmuş komisyonlarca yönetildi. Amerikancılar iktidardan aşağıya hiç inmedi.

Ve ne kadar acıdır ki Türkiye’de partiler, liderler Amerika’nın rahle-i tedrisinden geçmeden bu zamana kadar iktidar olamadılar.

Barış ve esenlik dileklerimle, sevgiyle kalınız…