Türk kültüründe ve İslam'ın ahlak anlayışında ;insan sevgisi ,insan haysiyetine sonsuz saygı esastır..

Türk Millet'inin milli karakterinde önemli ilkeler vardır..Türk Millet'i ne başkalarına uşaklık etmeyi ne de başkalarını uşak olarak kullanmayı kabul etmez..İnsanlık haysiyetine saygı duymayan,Türk Milleti'ni gönülden sevmeyen ,Türk'ün örf ve adetlerine bağlı olmayan ,düşüncesi ne olursa olsun kişiler halk tarafından asla itibar görmez..

Türk Milleti'nin tamamını Allah'ın mukaddes bir emaneti olarak telakki etmeliyiz.İdareci ve ya aydınların bu bakış acısı içinde hizmet etmeleri ,hangi makamda olurlarsa osunlar ,mevki farkı,zenginlik farkı gözetmeksizin herkesin hakkına,hukukuna,düşüncesine,cinsiyetine,etnik yapısına ,inançlarına saygılı olmak hepimizin insanlık görevimizdir..

Milleti sevmek,onun değerlerine kıymet vermek ancak gönülleri insan sevgisi ve insan haysiyetine,onuruna,şerefine bağlılık derecesiyle eş anlamlıdır..Kuru kuruya Türk Milleti'ni seviyorum,sayıyorum demekle ,bu milleti yüceltemeyiz..

Görevimizi yaparken,söz ve eylemlerimizi planlarken,iş yerimizde ürteim yaparken,tarlamımızda toprağı işlerken ,okullarımızda öğrencilerimizi eğitirken,milletimizi yönetirken ,her alanda adil karar vermekle ancak bu büyük milleti sevdiğimizi gösterebiliriz..

Her şeyden önce insanımıza hürmet ve insan sevgisi ,dağdaki çoban,şehirlerimizdeki çöpçü,esnaf, fabrikalarımızda işçi,zengin ya da fakire gösterdiğimiz yakınlıkla alakalıdır..

Bazen diyorum ki “”benim çöp bidonlarından kağıt toplayan roman kardeşlerimden insan olarak hiç bir ayrıcalığım yoktur..””Birileri sanıyor ki bu sözü maksatlı söylüyorum..Asla maksatlı söylemiyorum..Gerçeğin ta kendisini ifade etmeye çalışıyorum..Anlamakta zorlananlara diyeceğim hiç bir şey yok.

Yayla şenlikleri her yıl yapılır..Bu şenlikler Orta Asya Türk Kültüründen günümüze kadar gelen sosyal etkinliklerdir..Yayla şenliklerinin özel amaçları vardır..Kaynaşmak,tanışmak,paylaşmak,doğanın güzelliklerini doğal ortamda yaşamak..Yaylalar insani duyguların zirvelere taşındığı yerlerdir..Benim için yaylalar özgürlük zirveleridir..Doğa ile başbaşa kalmak,Yüce yaratıcının güçünü bireysel olarak yaşama alanlarıdır,yaylalar..

Böyle bir şenlikte bulunmak amacıyla bir kaç yıl önce Yalova Delmece Yaylasında çadır kurdum..Bu yaylada bir roman kardeşimizde çocuklarıyla birlikte çadır kurdu..Yanlarına gittim..Selam verdim..Tanıştık..O kardeşime “”çayınızı içmeye geldim..””dedim..Roman kardeşimin muhterem eşleri çay demledi..Bir kaç bardak çay içtim.Sohbet ettik..Sonra ertesi sabah bu aileyi çocuklarıyla birlikte kahvaltı yapmak için davet ettim..Birlikte kahvaltı ettik..Kahvaltı bittikten sonra bana bakarak aynen şu ifadeleri kullandı..””Bak hocam ilk defa bizden olmayan birisi çayımızı içti,sonra birlikte kahvaltı yaptı..Bu benim hayatımının en güzel günüdür..””dedi..Ne diyeceğimi düşündüm..Aslında bu anlamlı sözler karşısında insanlığından utandım..”keşke daha önce bu kardeşlerimle böyle bir diyalog kurabilseydim “diye içimden düşündüm..Sonra sahte de olsa şöyle söyledim..””Bak kardeşim hepimizi yaratanAllah'tır.Seni de ,bu çocukları da,muhterem eşlinizi de ,beni de insani özelliklere sahip bir canlı olarak yaratan Allah'tır..Bizler hepimiz bu toprakların insanlarıyız..Hiç birimizin ,diğerinden farkı yok..Temelde sen de insansın ,ben de..Elbette bir arada olacağız. İhtiyaçlarımızı birlikte gidereceğiz..Olanları da paylaşacağız..Şu sözünüze takıldım..Ne demek bizden olmayaan birisi? Benim senden hiç bir farkım yok..Böyle intibabıraktıysam özür dilerim..””Samimiyetimle söylüyorum;ayağa kalktı göz yaşları içinde boyunuma sarıldı..Aslında bana inanlığın ve insanı sevmenin ve saymanın ne olduğunu farkında olmadan göstermiş oldu..

İnsanımıza ,insan sevgisi,insan haysiyetine hürmet zhniyetiyle sahip çıkmak zorundayız..Değişik fikirlere sahip olabilir..Ekonomik durumu iyi olmayabilir..Farklı konumda olabilir..Üstü başı kirli olabilir..Engelli olabilir..Bizim gibi düşünmeyebilir..Hepsi bizim insanımızdır..İnsandır..Hepsini kucaklamak insan olduğumuzu söylüyorsak hepimizin insanlık görevidir..

İnsanımızı kötülememek,açı çektirmemek,zulümden uzak tutmak,hakaret etmemek,küfür gibi alçakça sözlerle suçlamamak ve iftira etmemek ,muhtaç etmemek,sıkıntıya kark etmemek ,aşağılamamak Ülkücü Türk Milliyetçisi olarak hepimiz için farz seviyesinde görevimizdir..

Milli Birlik ve beraberliğimizi başka türlü uzun süre ayakta tutamayız..

Geliniz günlük heves ve amaçlarımız için insanlık vasfımızı kaybetmeyelim...İnsanımızı sevelim ve birbirimize saygı da kusur işlemeyelim..