-Onur yoldaşa-

 

Bildiğim sulardan geçiyordum yine

                ne oldu anlayamadım

                               yosunlu bir taşa basmışım meğer

                                                                              kayıp düştüm

Oysa ben bu suları

                ve dibindeki kumları

                               daha önce de görmüştüm

                kumlar doldu önce

                               acıtarak göz kapaklarıma

                                                               sonra kör oldum

                daha önce de soluksuz kalmıştım

                                               ama bu sefer

                                                               gerçekten boğuldum

                               ben ki doruklara sevdalı

                                                               vurgun yedim

                                                                              dibe vurdum

Yüreğim bir dağ kartalıydı

                               düşmana yangın

                                               dosta zeytin dalıydı

                               kaynayan kazanlar gibi

                                               yaşama sevinciyle dolu

                                                               ama bir yanım

                                                                              hep yaralıydı

 

 

Anam, babam, kardeşlerim

                sevgilim ve can yoldaşlarım

                               sanmayın ki davamdan

                                               inandıklarımdan vazgeçtim

                               yalnızca yoruldum

                                               bu dünyada koşturmaktan

                                   ben kavga için

                                               başka bir dünya seçtim

Ağıt yakışmaz genç ölüye

                ayrılmadım ki aranızdan

                               simitle çay kıvamında

                                               ilk buluşma tadında

                                                               kortejlerimizde el ele

                                               salladığımız bayrakların onurunda

                                                               direnişlerde, barikatlarda

-nasıl görmezsiniz?–

işte her yerde

                yanınızda ben varım

bedeni kanatlanmış

                genç ölmüş ihtiyarım