Ben niye ağlıyorum?

Vaktinde doğuyor güneş

Ve ay her gece

Tam zamanında seriyor denize

 Kızıl yakamoz yorganını

 

Çocuklar okula gidiyor sabahları

Yanaklarında annelerinin öpücüğü

Ve bir türkü tutturmuş çatıda

Teni yanık inşaat işçileri

Kolayca değiştiriyor rayları

Klasik şapkasıyla makasçı

Ben niye ağlıyorum?

 

Dondurması yüzüne bulaşmış

Parktaki sarışın çocuğun

Akranları açlığın ve susuzluğun

Tadına bakarken siyah derileriyle

Ve kadeh kaldırılıyor zevkle

Hedefini bulan her füzeye

Niye ağlıyorum ki ben?

 

Yetmiyor asgari ücret insanlara

Büyüyor şirketler ne güzel

Bunların dışında bir sürü imza

Evliliklere ve boşanmalara dair

Ben hâlâ niye ağlıyorum?

 

  Bir hasta ameliyattan ayılıyor

Kurtarılmış bir canın gururu

Ter ter akmış doktorun alnında

Ve kurşuna diziliyor bir yerlerde

Gencecik bedenler duvar diplerinde

Ben niye ağlıyorum?

 

Bir dostum bir yumruk indiriyor

Ansızın burnuma oh ne iyi

Bir aşk başlıyor karlar altında

Birden bire bahar da değil ki

Yani kardelen gibi asî

Ben niye ağlıyorum şimdi?

 

Ceylanlar sekiyor taşlardan

Ve pusuda acıkmış aslanlar

Yuva yapıyor dokumacı kuşlar

Ağaç dallarına asılı rengarenk

Gıdaklıyor yeni yumurtlamış bir tavuk

Dünya tekmil dönüyor

Ben neden ağlıyorum ki?

 

Bir bebek uyuyor beşiğinde

Şişkin göz kapaklarında masumiyet

Yarın, top, çelik, bıçak, silah olacak

Ve susuz güller soluyor her gün

Kanlı güvercinler düşüyor avluya

Barış mermisi değmiş kanatlarıyla

Ben niye ağlıyorum…

Ben niye…

Ben ağlıyorum…

Ben???...